تنفس ناسالم؛ عاملی پنهان در تشدید سندرم خستگی مزمن

به گزارش واحد علم و فناوری خبرگزاری صبح اقتصاد  وبگاه سای‌تِک‌دِیلی در گزارشی آورده است:

پژوهشگران دریافته‌اند که بسیاری از افراد مبتلا به سندرم خستگی مزمن از الگوی تنفسی ناکارآمد رنج می‌برند. این اختلال تنفسی که اغلب ناشناخته می‌ماند، ممکن است با تشدید علائم این بیماری، از جمله مه مغزی (احساس گیجی، فراموشی و مشکل در تمرکز) و بدتر شدن وضعیت پس از فعالیت‌های ذهنی یا جسمی مرتبط باشد.

پژوهشگران مدرسه پزشکی آیکان با انجام آزمایش‌های ورزشی‌تنفسی بر روی ۵۷ بیمار و ۲۵ فرد سالم، متوجه شدند که ۷۱ درصد از مبتلایان به خستگی مزمن، نشانه‌هایی از تنفس ناکارآمد یا هیپِروِنتیلاسیون (تنفس سریع و عمیق) را نشان می‌دهند. این در حالی است که این علائم در گروه سالم به ندرت دیده شد.

تنفس ناکارآمد چیست؟

این الگوی تنفسی غیرطبیعی می‌تواند به شکل‌های مختلفی مانند نفس‌های عمیق مکرر در حالت عادی، تنفس سریع، بازدم با فشار زیاد از ناحیه شکم، یا ناهماهنگی بین عضلات قفسه سینه و دیافراگم ظاهر شود. نکته مهم این است که این اختلال ممکن است حتی در حالت استراحت و بدون آگاهی خود فرد رخ دهد.

ارتباط با دیس‌اتونومی (اختلال سیستم عصبی خودمختار)

به گفته پژوهشگران، این مشکل تنفسی احتمالاً با دیس‌اتونومی (وضعیتی که در آن سیگنال‌های عصبی کنترل‌کننده عروق خونی و عضلات مختل می‌شود) مرتبط است. این اختلال در بیماران مبتلا به سندرم خستگی مزمن شایع است و می‌تواند منجر به افزایش ضربان قلب و تنفس سریع‌تر شود.

راه‌های امیدوارکننده درمانی

برای تأیید نهایی این یافته‌ها که در نشریه معتبر فرانتی‌یِرز این مدیسین/ Frontiers in Medicine منتشر شده، به پژوهش‌های بیشتری نیاز است، اما محققان گام‌های اولیه را برای کمک به بیماران برداشته‌اند.

بنجامین نیتلسون (Benjamin H. Natelson)، نویسنده ارشد این مطالعه، می‌گوید: ممکن است بتوان با روش‌هایی مانند تمرینات تنفسی یوگا، ورزش‌های ملایم مانند شنا (که کنترل تنفس در آن حیاتی است) یا بیوفیدبک، الگوی تنفسی این بیماران را اصلاح کرد. در روش بیوفیدبک، بیمار با کمک دستگاهی که دی‌اکسیدکربن بازدم را اندازه‌گیری می‌کند، می‌آموزد چگونه عمق تنفس خود را تنظیم کند تا به سطح طبیعی بازگردد.

این کشف جدید، پنجره‌ای به سوی راهکارهای درمانی غیردارویی و کم‌عارضه برای کاهش برخی از طاقت‌فرساترین علائم سندرم خستگی مزمن می‌گشاید و امیدی تازه برای بهبود کیفیت زندگی بیماران ایجاد می‌کند.