به حسب اخبار واصله و رایزنی ها منتشره در کردستان عراق بعد دو دور انتخابات و پس از شمارش آرا و اتمام تنش های سیاسی میان دو حزب حاکم همزمان با آخرین روزهای برگزاری انتخابات پارلمانی محلی  که از روز یکشنبه گذشته در کردستان آغاز شد و تا یک روز قبل از انتخابات  ادامه داشت  ، اگر چه رو به افزایش بوده است و اظهارات سران و مسئولان ارشد آنها بیانگر اختلافی بود که میراث جنگ داخلی دهه نود میلادی بوده و ائتلاف اجباری آنها در چارچوب حکومت اقلیم کردستان هم نتوانسته بود از میزان آن بکاهد. لاکن وضعیت کنونی و اختلافات حزب دموکرات کردستان و اتحادیه میهنی بعد از انتخابات باید به حد اقل برسد.

در اینکه از این اختلافات در میان ملت کردستان فقط صهیونیسم و آمریکا سود می برد و تبلیغات آنها در بخشی از رسانه های اقلیم کردستان ، ممکن است چنین اختلافاتی را آنچنان بزرگ کنند که به بازگشت به سیستم دو مدیریتی گذشته در اقلیم کردستان  منجر شود. اما هشیاری مردم در کردستان حال که نتیجه انتخابات با شمارش آرا « برهم صالح » را به عنوان نامزد رسمی معرفی شده از سوی شورای رهبری اتحادیه میهنی هم که سابقه معاونت نخست وزیری عراق را در کارنامه خود دارد با اکثریت آرا انتخاب نموده و حتی اگر به دلیل تفاوت مواضع خود به زبان کردی و عربی مورد انتقاد واقع شده باشد یک انتخاب کردی است. هر دوحزب و طرفداران آنه تماه همت خود را مصروف این مدعا خواهند نمود که کرد ها ریاست جمهوری عراق را در اختیار دارند و بسیاری از منویات خود را از این طریق از موضع قانون و قدرت به کرسی خواهند نشانید. البته ممکن است بارزانی برنامه هایی برای چهار سال آتی سیاسی عراق پیش بینی کرده باشد که با توجه به دفاع روزهای گذشته وی از موضوع رفراندوم برگزار شده سال ۲۰۱۱۷  امکان تنش افزایی وی در عرصه سیاسی این کشور فضای شکست او در این انتخابات را افزایش داده باشد ولی اساسا انتخاب فواد حسین که  نامزد معرفی شده بارزانی بود و دارای همسری هلندی است و حتی گفته شده بود که خود یهودی است و در گیر و دار فشارهای رسانه ای اعلام کرد که از خانواده ای مسیحی است. فی الواقع مصلحت عراق و حتی اکراد عراق را در پی نداشت . شبکه تلویزیونی «سومریه» اعلام کرد که برهم صالح نامزد حزب اتحادیه میهنی در کردستان عراق با کسب ۲۱۹ رأی از سوی نمایندگان پارلمان عراق به سمت ریاست جمهوری این کشور انتخاب شد و بلافاصله حسن روحانی هم انتخاب او را تبریک گفت . قبل از حسن روحانی بسیاری از سران کردستان و حتی پارلمان عراق این انتخاب را به وی تبریک گفته اند و جالب اینکه در اولین واکنش به انتخاب برهم صالح برای ریاست جمهوری عراق، «قیس الخزعلی»، دبیر کل اعصائب اهل الحق انتخاب او به این سمت را تبرک گفته است.

ضمنا با پایان رأی‌گیری برای انتخاب ریاست جمهوری عراق، «مدحت المحمود»، رئیس دادگاه فدرال عراق برای حضور در مراسم تحلیف برهم صالح وارد ساختمان پارلمان عراق شد.

این پدیده که «فؤاد حسین»، نامزد حزب دموکرات کردستان عراق تنها توانست ۲۰ رأی را کسب کند نیز درجای خود قابل تحلیل می نمود. برهم صالح و فؤاد حسین در دور اول رأی گیری، توانستندبه ترتیب ۱۶۵ و  ۸۹ رأی از مجموع ۳۰۲ رأی را از ان خود کنند و اینکه مردم کردستان در مجموع از بارزانی حمایت ننموده اند خود محل بحث جالبی است. ما این انتخاب را که انتخاب اصلح در کردستان عراق است تبریک عرض میکنیم و هم چنین جای دارد که معرفی بی مجال عادل عبدالمهدی را مامور تشکیل کابینه کرد عادل عبدالمهدی  خود از خانواده‌ای ریشه‌دار و با سوابق سیاسی در عراق است، گرایش‌های پان‌عربیسم را در دوران جوانی از سر گذرانده و مدت‌زمانی عضو جریان‌های کمونیستی کشورش بوده و در آخرین مرحله از تحولات فکری سیاسی خود به جریان‌های اسلامی شیعی نزدیک شده است. او با دیگر همفکران خود در دوران بعد از انقلاب اسلامی ایران، راهی کشورمان شد و از بنیان‌گذاران مجلس اعلای اسلامی عراق محسوب می‌شود. عبدالمهدی تا سال ۲۰۱۶ و دودستگی در مجلس اعلای اسلامی عراق از رهبران این جریان سیاسی بود که بعد از اختلافات درونی این سال، از مجلس اعلا جدا شد و اکنون بیشتر یک شخصیت مستقل سیاسی خوانده می‌شود که گرایش‌های تکنوکرات دارد. او در این زمینه بیشتر به ایاد علاوی و احمد چلبی، دو سیاستمدار شیعه عراقی شبیه است که هر دو در طیف شیعیان تکنوکرات  وتا حدی غربگراجای می‌گیرند. این سیاستمدار عراقی که در پاریس درس خوانده و پدرش سابقه وزارت داشته، تقریبا از سوی همه جریان‌های شیعی، سنی و کرد عراقی و حتی طرف‌های خارجی که اهتمام خاصی به اوضاع سیاسی این کشور دارند، شخصیتی مورد پذیرش بوده است؛ عبدالمهدی هم با غربی‌ها کار کرده و هم به واسطه سابقه ملی‌گرایانه‌اش مورد تایید کشورهای عرب منطقه است و سال‌ها حضورش در ایران و بودن در کادر رهبری مجلس اعلای اسلامی عراق هم باعث شده در زمره جریان‌های اسلامی شیعی در عراق به حساب آید. با تمام این اوصاف او را باید یک تکنوکرات شیعه به حساب آورد که سوابق کاریش نشان داده آمادگی همکاری با ایران را دارد و امید این است که سوابق حضور وی در ایران و حمایت ایران از خاندان حکیم بستر فهم دیپلماتیک از اوضاع منطقه را برای ایشان تسهیل کرده و با مسئولیت پذیرفتن وی در کادر رهبران عراق زمینه توسعه همکاری و روابط برادرانه ما با عراق روز بروز مستحکم تر گردد. ان شا الله .والسلام

حمید رضا نقاشیان